Maisons d'ici – Le Thour
Details van de uitstap
Beschrijving
1924. Le Thour begint met de volledige reconstructie, met drie overgebleven huizen…
Drie voorwaarden voor dit succes! Het onwrikbare vertrouwen van de gemeente in het door de staat opgezette coöperatieve systeem, de gezamenlijke wil van de bewoners om snel resultaat te boeken en de aanstelling van een getalenteerde jonge architect, Hippolyte Thomasson. Hij zou de enige ontwerper van het project zijn, en het is deze uniforme aanpak die bezoekers vandaag de dag nog steeds in vervoering brengt.
Uw reisschema
Stap 1: Ex – Stadhuis-scholen
"Hippolyte Thomasson, een gentleman-architect, koestert nostalgie naar het klassieke model van het Paleis van Versailles: een centraal lichaam met zuivere lijnen, versterkt door twee grote vleugels. (…) Het Hôtel de Ville du Thour bestaat uit een centraal lichaam met twee galerijen en paviljoens aan weerszijden."
Inleiding door Benoit Noël voor het boek Hippolyte Thomasson, Architect
Stap 2: De kerk
Hippolyte Thomasson kwam pas in de architectuur terecht na een lange carrière in de decoratieve kunsten en beeldhouwkunst. Hij illustreert dit hier op krachtige wijze. En voor dit huis van God zal hij dezelfde materialen gebruiken als voor de meeste reconstructie: krijt en baksteen.
Stap 3: Twee van de drie overlevenden
Nr. 8 en 6, Rue du Levant – D35. De kogelgaten getuigen van de sfeer in de herfst van 1918! Was het te danken aan de Phoenix, bekend om zijn vermogen om te herrijzen, hetzij uit zijn eigen lijk, hetzij uit de vlammen van zijn brandstapel? (Zie verzekeringsplaatje bij nr. 8).
Stap 4: De carrière
"We hadden ter plaatse een oude en uitgestrekte steen- en kalkgroeve die al eeuwenlang gebruikt werd voor oude gebouwen. […] Een oude metselaar uit de gemeente, zelf een slachtoffer van de ramp, liet ons een aantal stenen banken zien met een opmerkelijke hardheid, die gebruikt konden worden voor de vervaardiging van keukengootstenen. Deze steen werd gebruikt in muren en gevels, in lagen of in opus, met een omlijsting van rode baksteen. Hij heeft nooit problemen opgeleverd, zelfs niet na tientallen jaren." (Memoires van H. Thomasson)
Stap 5: Een mijlpaalvintage
Op nr. 5 R. de l'Allemagne staat een huis uit 1922 (1), twee jaar na de inauguratie van de eerste verwoeste herbouwde stad (Le Thour 1924). Originele "Zwitserse" kruisen (2) accentueren de band die de twee verdiepingen van het gebouw markeert. De heupen (3) verminderen de hoogte van de gevels en beschutten ze. Op nr. 4 wordt de ingang van het huis geaccentueerd door een elegante rechte heup (4) die het dak accentueert.
Stap 6: Wederopbouw in de landbouw
Op nummer 2 is de esthetische animatie van het woongebouw met plezier toevertrouwd aan rode baksteen in de horizontale banden, de hoekkettingen en de kozijnen. Langs het gebouw aan de straat onthult de tweede binnenplaatsingang een andere helft van de gebouwen die het verdeelt, evenals een bijzondere duiventil.
“Landbouw had geen prioriteit; dat bleef het voorrecht van de industrie, vanwege de aanzienlijke werkgelegenheid en de behoeften van
de economie. Daarom werd het werkprogramma van de boerderij slechts in opeenvolgende fasen opgesteld, afhankelijk van verzoeken om voorschotten onder toezicht van de afdeling Landbouwtechniek. Dit proces vereiste een nauwkeurige methode om het werk van zowel de architect als de aannemer te controleren, evenals het indienen van een groot aantal ondersteunende rapporten. (Memoires van H. Thomasson)
Stap 7: De bouwplaats van het station
Nadat de lening was veiliggesteld en de contracten met de coöperatie waren getekend, organiseerden de ondernemers onmiddellijk de ontwikkeling van het bedrijfskamp langs de spoorlijn. Het omvatte werkplaatsen, magazijnen, hangars en barakken voor het personeel, met slaapzalen, eetzalen en een keuken, evenals een ziekenboeg, douches, kleedkamers en toiletten. (Memoires van H. Thomasson)
Stap 8: Grande Rue – Reconstructieproces
"De burgemeester van Thour bracht mij officieel op de hoogte van de oprichting van de coöperatie waarvan hij tot voorzitter was verkozen. De raad van bestuur had mij aangesteld als architect van de coöperatie en mij gevraagd de schade van de slachtoffers in kaart te brengen. (…) De burgemeester had de slachtoffers bijeengeroepen en we werden verwelkomd door een groep goede mensen, aan wie de burgemeester mij voorstelde. Hij had van de prefectuur de plattegronden van het oude kadaster van de gemeente gekregen, waardoor we de locaties van de eigenaren konden lokaliseren en een ontmoeting met hen konden regelen om de schade in kaart te brengen. Er leek weer hoop te gloren bij deze getroffen slachtoffers.
Een bepaald metselwerktype voor de gebouwen was geïnspireerd op het oude regionale type dat in de Ardennen werd gebruikt: muren van steen of puin, gevelbekleding of opus, hellingen van baksteen of harde steen. (Memoires van H. Thomasson)
Twee voorbeelden om op te merken bij nummers 26 en 34
Stap 9: Wederopbouw in de landbouw
"Nadat de plannen en doorsneden grofweg waren samengesteld, hebben we ze voorgelegd aan de slachtoffers, die hun observaties hebben doorgegeven, aan de burgemeester en aan de buren om aanvullende informatie te verkrijgen, met name over de gedeelde muren. Zo hebben we de maximale garanties verkregen." (H. Thomasson)
Stap 10: Bij het oorlogsmonument "Scorched Earth"
"De hele regio was tijdens hun terugtocht verwoest door de Duitsers. De bomen waren omgehakt, de wegen waren nauwelijks begaanbaar. (…) De Thour was niets meer dan een ruïne. Alles was verlaten, geen mens, het leven leek verdwenen, het was een Danteske visie die ons greep en ons aan de grond hield. (…) Overal verspreidde zich dezelfde ramp – weinig slachtoffers, want niemand durfde de ruïnes te betreden, noch ze onder ogen te komen, zelfs niet om de herinnering aan gelukkige dagen op te zoeken." (Memoires van H. Thomasson)
Stap 11: Een geschikte straat
De Rue des Vanniers draagt de sporen van de renovatie van het tracé door de Dienst Bruggen en Wegen in 1920. De verbindingen met de Grande Rue en La Rue de Villers verlopen niet langer haaks, maar via een flexibeler tracé ( ). Ook voor rijtuigen en de eerste vrachtwagens...
Stap 12: Een opmerkelijke uitbreiding
Met aandacht voor de locatie, de geschiedenis en de topografie. Het bevindt zich op nummer 1, Rue de Lor, dat ook te zien is vanaf de Rue de Villers. (Op Street View zijn de oude beelden uit 2009-11 leerzaam.)
Stap 13: Reconstructie en openbare ruimte
De reconstructie heeft dit oude plein een nieuwe bestemming gegeven, toegankelijk voor winkels, ambachtswerkplaatsen en ontmoetingen langs de waterwegen via de Rue des Sources. Op Place des Marronniers nr. 3 staat een huis, goed beschermd door het grotendeels overstekende dak dat rust op sierlijke consoles, en goed verlicht door de erkers ("boogvensters" of uitstekende ramen).
Stap 14: Washuis- en bronniveaus
Op nummer 19 van de Rue des Sources verschijnt water in een uitzonderlijke omgeving... Tegenover nummer 6 staat de wasplaats, die rechtstreeks door de bron wordt gevoed. Alleen visueel toegankelijk, maar toch onthult het zijn watervoorziening.
Stap 15: Overleefd en nog steeds in dienst!
De geëmailleerde plaquette "Rue des Sources", het hart van Hippolyte Thomassons openbare werk; stadhuis-scholen, kerk... Alleen de oude pastorie, nu het stadhuis, gelegen nabij het koor, ontsnapte aan de geplande verwoesting van het dorp. Het is gebouwd van hardsteen, zorgvuldig bewerkt en valt ook op door de lamellen ( ) die licht binnenlaten.