Bois de la Rosière – Résistance 2ème guerre mondiale

Op 29 augustus 1944, een paar uur voor hun vertrek, legden de Duitsers zich neer bij de vrijlating van de ongeveer vijftig mannen en vrouwen die in de gevangenis van Charleville, Place Carnot, waren vastgehouden. Maar op aandringen van de Gestapo en de Franse militie besloten ze eerst een paar gijzelaars neer te schieten.
En zo werden de dertien ongelukkige mensen, willekeurig gekozen, uit hun cel gehaald en per vrachtwagen naar het Bois de la Rosière (gemeente Tournes) vervoerd, waar ze onmiddellijk werden neergeschoten.
Ze werden wijsgemaakt dat ze vrijgelaten zouden worden; onder hen waren twee vrouwen. 

Het monument Bois de la Rosière werd ingehuldigd op 30 augustus 1947 in aanwezigheid van talrijke figuren uit het Ardense verzet en Pierre Schneiter, plaatsvervanger van Marne, broer van André Schneiter.
Dit monument, opgericht op de plaats waar het bloedbad plaatsvond, op initiatief van de gemeente Tournes die om publieke financiering had gevraagd, is het werk van de Reims-beeldhouwer Gustave Maily. Het bestaat uit een marmeren zuil die is gebouwd op de plaats van een houten kruis van Lotharingen dat na de bevrijding werd opgericht.
Boven de namen van de dertien geëxecuteerde verzetsstrijders zijn een Kruis van Lotharingen gegraveerd en de inscriptie:
“Hier werden op 29 augustus 1944, aan de vooravond van de bevrijding, dertien patriotten doodgeschoten door de Duitsers”