Église Notre-Dame d'Elan

De Notre-Dame-kerk is de voormalige kerk van de cisterciënzerabdij van Élan, gesticht in 1148 door Witier, graaf van Rethel, waar verschillende leden van zijn familie, zoals Hugues (overleden in 1229) en Philippe de Bourgogne (overleden in 1415) , werden begraven. Hoewel de duur van de werkzaamheden onbekend blijft, werd Manasses IV, graaf van Rethel, er in 1199 begraven. Na verwoesting door de Dertigjarige Oorlog werd in 1720 onder de abdij van de abt van Châteauneuf de Rochebonne. In 1840 kreeg een architect de opdracht een deel van de abdijkerk om te vormen tot parochiekerk, terwijl de rest werd verkocht. Dit leidde tot de sloop van veel elementen, waardoor er slechts twee traveeën van het schip, de veranda en de apsis overbleven, die nu als sacristie worden gebruikt.

Opgravingen uitgevoerd in 1968 bevestigden dat de huidige kerk de eerste twee traveeën van de abdij behoudt, die oorspronkelijk 55 meter lang en 24 breed waren. De kerk, iets naar het noordoosten georiënteerd, heeft een langgerekte plattegrond. Het driebeukige schip en het koor vormen één rechthoekig schip, gevolgd door een halfronde apsis. De frameklokkentoren bevindt zich boven de veranda. De muren zijn gemaakt van gehouwen steen uit Dom-le-Mesnil, met vloeren van schaakbordkalksteen en zwart marmer. De westelijke gevel eindigt in een gevel met een klassiek portaal, terwijl een tweede portaal bij de ingang van het schip eveneens is versierd met pilasters en een gebogen fronton. Het gehele gebouw is bedekt met leisteen.